Trouwen

Ik val een dagje in bij groep drie. Het is een beetje spannend voor de kinderen, omdat ik eigenlijk aan groep zes lesgeef. Ze kennen me alleen uit de wandelgangen.
Na de eerste tien minuten en wat grapjes worden ze relaxter. We rekenen, doen taal, spelen buiten en onder het eten en drinken praten we gezellig met elkaar. De klas wil van alles weten. Of ik getrouwd ben, kinderen heb, hoeveel kinderen precies, hoe ze heten en hoe oud ik ben. Ik beantwoord alles. “Oh dat is meer dan mijn vader!” En dat vind ik weer knap, dat je zo goed weet wat meer of minder is in groep drie.
Een jongetje kijkt me heel indringend aan. Dan vraagt hij: “Ben je verliefd?” “Nee”, antwoord ik eerlijk. “En jij?” vraag ik.
“Ik wel, ik wil met u trouwen!” Hier en daar wordt een beetje gegniffeld, maar de kinderen houden hun adem in, wachtend op mijn antwoord. “Nou, weet je, als je achttien bent, praten we verder,” zeg ik met een lach. Waarop hij reageert met:”Oké!”
In de klas hangt nu een jolige sfeer, alles mag blijkbaar.
Het pientere jongetje dat eerder aangaf dat ik ouder was dan zijn vader zie ik nadenken, rekenen. Hij steekt netjes zijn vinger op.
“Maar juffrouw, dan bent u toch allang over de datum?”

Advertenties

Een reactie op “Trouwen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s