Theatraal

Ze zijn ongeveer tien jaar oud als ik ze in de klas heb. De meisjes Amal en Ilhame.
Ze zijn beste vriendinnen, maar hebben ook regelmatig flinke ruzie met elkaar.

Dat gaat er dan meestal over dat één van de twee het even te leuk heeft met iemand anders. Of dat de een niet enthousiast genoeg reageert op de nieuwe kledingstijl van de ander.
Ilhame vindt dat Amal arrogant doet en wil “nu echt nooit meer iets met haar te maken hebben!” Dat gaat dan via mij, inclusief dramatische handgebaren en het draaien van de ogen.

Meestal komen ze na het buiten spelen met boze hoofden of een “het zal wel, mij boeit het niet”-blik de klas in. Aangezien iedereen in de klas op hen gericht is, is gewoon doorgaan met lesgeven heel lastig. Dus stuur ik ze naar de gang om het op te lossen.

Ze gaan beide met broodje en drinken de gang op en installeren zich op een leegstaande tafel.
De rest eet in de klas. Na een paar minuten ga ik even kijken.
“Ja, maar jij kijkt dan heel arrogant naar mij,” zegt Ilhame terwijl ze de andere kant op kijkt. “Dan moet je maar niet over mij praten!” bijt Amal haar toe. Stilletjes trek ik de deur weer dicht. Ze zijn nog niet zover.

Als het eten en drinken ten einde is en ik wil gaan lesgeven, kijk ik nog even. Ilhame huilt:”Als jij dacht dat ik dat bedoelde, dan vind ik dat heel erg van mezelf. Dat ik dat zei.” Amal heeft nu ook dikke tranen in haar ogen staan: “Ja dat dacht ik inderdaad, ook stom van mij.” “Dames, ik wil beginnen, zijn jullie klaar?” vraag ik.
“Nog heel even juf, zo kunnen we ons toch niet vertonen?” “Ja, we hebben hele dikke, rode ogen, even hoor!”
“O.k. nog twee minuten dan zie ik jullie binnen.” In mijn ooghoek zie ik hoe ze elkaar omhelzen.

Ik begin gewoon. Deze meiden kunnen de les ook zonder instructie makkelijk volgen.
Dit herhaalt zich gedurende het schooljaar wekelijks en ik heb mij meermalen afgevraagd of het gewoon één grote theatershow was om lekker samen lang op de gang te kunnen kletsen.
Maar ach, voor zo’n show mag je best beloond worden.

Dus meiden, chapeau! Jullie waren de beste actrices ooit.

Advertenties

3 reacties op ‘Theatraal

  1. Eveline maart 19, 2015 / 7:30 pm

    Wat waren ze leuk hè .Wij ook trouwens dat we dat allemaal goed vonden!

    Liked by 1 persoon

  2. Charlotte april 28, 2015 / 1:00 pm

    Dit verhaaltje heeft me echt een glimlach op het gezicht getoverd. 🙂

    Het begin is trouwens zeer herkenbaar. Mijn beste vriendin en ik waren vroeger ook heel hecht, maar o wee als de ander even wat meer met iemand ander speelde. Dan was het ruzie! Gelukkig (of is het eerder ‘jammer genoeg’?) waren wij niet zo theatraal. Tegen de volgende pauze waren we de ruzie vaak alweer helemaal vergeten en was er geen wolkje aan de lucht.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s