Oorverdovende terreur

Eén keer wil ik het erover hebben. Het ding dat ik zo verafschuw. Het draaiorgel.
Door toeristen wordt het als cultureel erfgoed gezien. Ik hoor dat mensen het fantastisch vinden dat het nog bestaat. Ik kan mij echter niet herinneren dat ik het ooit heb kunnen beluisteren. Als puber herinner ik me dat ik fantaseerde over het afbreken van de stokjes van het poppetje dat als een bezetene op een belletje stond te rammen. Om daarna alle poppetjes hardhandig af te breken.

Waarom?
Is het vanwege de hardheid van het geluid? De muziek die tegen mijn zin mijn hoofd binnendringt? Ik wil het liefst wegrennen, maar dat is gek. Sterker nog, ik ga met tegensputterende hersens in de maat lopen. Ik wil niet, maar het gaat automatisch. Ik heb ook geprobeerd om expres uit de maat te lopen, maar dat kost me ook veel moeite. De dwang van “de maat” en de oorterreur. Ik vind namelijk het geluid van orgels, draaiorgels, carillons altijd wat vals klinken door de veelheid van tonen waarmee een toon tot stand komt. Mijn oren kunnen het niet aan.
En als je dan in het voorbijgaan op het hoogtepunt van de herrie door een vieze oude man zo’n glimmende centenbak voor je neus geschoven krijgt, waar hij dan nog opdringerig en luid mee rammelt, krijg ik (en ik behoor toch tot een van de meest vreedzame mensen), zin om dat ding af te pakken en in het grijnzende gezicht te duwen.

Slechts eenmaal heb ik kunnen genieten van een orgel. Ik was in de Dordogne. In zo’n heerlijk Frans dorp waar de zon altijd schijnt. En op een hoekje stond de orgelman. Het orgeltje hing om zijn nek en hij draaide het met de hand. De tonen dansten door de straat richting mijn oren. Niet te hard, niet te zacht. Geen Nederlandstalige “meezinger”. En geen opdringerig gebedel.

Ik heb geprobeerd om mij door de jaren heen toleranter op te stellen tegenover dit fenomeen, maar van mij zouden alle draaiorgels in Nederland per direct een straatverbod mogen krijgen.
Wat denk jij?

Advertenties

2 reacties op ‘Oorverdovende terreur

  1. Marjolein april 12, 2015 / 12:00 am

    Zo herkenbaar! De ergste zijn die met een zielig paard ervoor. Als onze oren er al niet tegen kunnen….

    Liked by 1 persoon

    • Esther Mikkers april 12, 2015 / 7:47 am

      Inderdaad, dat is het ergste. Van die dieren die daar de hele dag staan met een dode blik in hun ogen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s