Snor

De meeste nieuwkomers in mijn kleuterklas spreken geen woord Nederlands. Thuis wordt de taal van het land van herkomst gesproken. Het is de tijd van voor de inburgeringscursussen. Sterker nog, de moeders komen uit andere landen en krijgen geen eens tijd om in te burgeren, want ze zijn direct zwanger. De kleuters zijn bijna nooit zonder familie ergens geweest. En opeens zitten ze in een klas met kinderen die een vreemde taal met elkaar spreken. Als je ouders afkomstig zijn uit Marokko of Turkije heb je geluk, dan is er nog wel een ouder kind dat kan tolken. Als je echter een andere achtergrond hebt, moet je jezelf de taal snel aanleren.

Natuurlijk word je daar op school ook bij geholpen.
Woordenschatlesjes, voorlezen, liedjes en af en toe komt zelfs de juf van de bibliotheek een prentenboek voorlezen.

Een tijdje geleden heeft ze in de kring een verhaaltje voorgelezen over een muis die ging zwemmen in het zwembad.
Vandaag is ze er weer en ze laat zien dat ze weer een verhaal over de muis heeft meegenomen.

De biebjuf begint te vertellen dat muis naar de dokter moet en dat ze zich daar moet uitkleden. Ze vraagt de leerlingen wat muis vorige keer ook weer onder haar jurk aanhad.
(Ze doelt op hemd en onderbroek). “Een zwempak”, “een T-shirt”, “een ding”.
“Nee, het is iets anders, denk aan de keer dat ze ging zwemmen.”
Gegiechel, geroezemoes. Het stoerste jongetje steekt zijn vinger op. Hij krijgt de beurt. Hij lacht en zegt:”Nee, dat mag ik niet zeggen.” Kinderen om hem heen giechelen weer.
Bloot is nogal een taboe in de meeste gezinnen. Daar praat je niet over, want dat is heel vies. De meesten hebben nog nooit een ander familielid bloot gezien, behalve misschien de baby’s.

“Zal ik het dan maar vertellen?” vervolgt de voorleesjuf.
“Ik weet”, mijn jongste kleuter is opgestaan met haar vinger in de lucht. Zonder te wachten en met twee vingertjes die voor haar gulp naar beneden wijzen zegt ze: “Zjnor!”

Webversie-Snor

Ik doe het bijna in mijn broek van het lachen. Ik heb dit kind nog nooit een woord Nederlands horen spreken.

Even wisselen de juf en ik een blik uit. Ze kijkt mij hulpeloos aan alsof ze wil vragen en nu? Ik maak een gebaar van “verder gaan”. En dat doet ze. Ze vraagt niet meer, maar vertelt en laat zien hoe de muis haar jurk opendoet en daaronder zien wij keurig een hemd en een onderbroek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s