Vuilnis

Uit de grote vuilnisemmer op het plaatsje achter het huis komt een lucht die onaangenaam zoet is. Verrot fruit. Duizenden vliegjes scharen zich om dit feestmaal. Met de deksel als onbedwingbare vesting.
Het is de bedoeling dat ik deze vuilniszak eruit haal en naar de ondergrondse container breng.

Het liefst zou ik nu een anti-insectenspray pakken en eerst even in het rond spuiten om deze zwerm te doen neerdalen. Dan zou ik de dode vliegjes verwijderen en de deksel schoonmaken om vervolgens de zak te verwijderen.

Maar ik ben natuurlijk niet gek. Ik weet dat zulke sprays slecht zijn voor alles dat leeft, dus die heb ik niet. Ik moet een ander plan bedenken, dat makkelijk en onmiddellijk uitvoerbaar is.

Mijn hersens gaan op slot. Geen enkele gedachte. Noem het zen. In ieder geval sta ik daar en er gebeurt niets.

Ik besluit er dan toch maar doorheen te gaan. Zonder te ademen, haal ik de zak uit de bak. Ik moet door het huis naar de voordeur en ren onhandig een rondje over het plaatsje om de zwerm af te poeieren. Het lukt niet zo goed als ik zou willen. Ik moet ook weer ademen, zorgvuldig met mijn mond dicht.

Bij de voordeur bedenk ik, dat ik mijn pasje niet heb om de container te openen. Om te voorkomen dat de vliegjes door mijn hele huis op zoek gaan, zet ik de zak vast buiten voor mijn deur.

Ik neem de trap met twee treden tegelijk. Dat kan ik nog steeds, maar eenmaal boven moet ik een momentje op adem komen. Ik moet straks nog naar de container om de hoek, die midden in de grootste winkelstraat van de stad staat. Gelukkig heb ik voor dit ene ding, het afvalpasje, een vaste plek in mijn verder zo chaotische leven. Beneden gekomen trek ik de voordeur open en zie dat de zak weg is.

De inhoud van de zak, kortom alles waarvan je niet wilt dat een ander het ziet, ligt voor mijn huis uitgesmeerd over de hele weg. Ik kan dan ook niet doen of het van een ander is. De meeuwen hebben de zak opengetrokken en doen zich tegoed aan eetbare en oneetbare zaken. De vliegjes zijn verdwenen.

Ik wil zo graag dat dit snel verdwijnt, dat ik even overweeg om het hele boeltje met een grote bezem de gracht in te schuiven. Maar dat doe ik natuurlijk niet, dus sta ik even later beschaamd met stoffer en blik de troep op te vegen, aangemoedigd door het gekrijs van de meeuwen. Het gaat in een nieuwe zak de container in.
Als ik terugloop zie ik een meeuw op de rand van de gracht zitten. Hij loert een beetje vuil naar me. Ik klap een keer hard in mijn handen om ‘m te verjagen. “Vuilnisschijter!” roep ik hem na.
Althans in gedachten, anders val ik zo op.

Advertenties

Een reactie op β€œVuilnis”

  1. Ellie Schmitz augustus 27, 2015 / 9:21 am

    Oh oh oh…ik stond erbij en keek ernaar. Snap dat het heel naar was om met die zak, de hordes vliegjes en de zooi in de weer te zijn, maar om te lezen, heerlijk πŸ™‚

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s