Liever alleen

De kerstdagen waren in stilte verlopen. Ze had in bed de foto’s van anderen bewonderd. De mensen die wel aan het leven meededen. Ze hadden kinderen, ouders, geld en vrijheid. En ze vierden het leven, om het vervolgens te delen op facebook met de rest van de wereld. Haar wereld was klein. Geen ouders meer, geen kinderen, geen huisdieren en een paar vrienden die ze liever op een afstandje hield. Haar huis was een rommeltje, terwijl ze zo graag een opgeruimd huis zou willen hebben. Ze kon niet meedoen aan feestelijkheden, omdat ze niet die vreugde kon voelen die anderen voelden. Alleen zijn was beter. De eenzaamheid was beter te verdragen, dan wanneer ze in een groep mensen was en het er gezellig aan toe ging. Ze haatte het woord gezelligheid. Of genieten. Tegenwoordig kreeg je dat ook als opdracht. “Genieten hè?” werd er dan geroepen.

Ze was blij dat die kerstdagen voorbij waren. Er was nog één hobbel te gaan; oud en nieuw. Ze had drie uitnodigingen liggen. Een van haar allerbeste vrienden, die haar elk jaar uitnodigen, omdat ze niet alleen mag zijn op oud en nieuw. Ze weten dat ze niet zal komen, want de drukte met hun twee volwassen kinderen, aanhang en drie kleinkinderen, kan zij niet aan. Dan is er nog een feest van een oude kennis, die toevallig op 31 december jarig is. Omdat hij 50 wordt hebben zijn vrienden alle contacten die hij in zijn computer had, inclusief alle facebookvrienden en twittervolgers uitgenodigd voor een uitzinnig feest in de binnenstad van Rotterdam. Ze ziet het al helemaal voor zich. Dat ze daar in een enorme ruimte tussen allemaal onbekenden loopt op zoek naar de jarige, die ze waarschijnlijk niet eens herkent. Al die mensen die haar denken te kennen en zullen begroeten of erger nog, een selfie met haar willen maken. De laatste uitnodiging is er een van een collega. Eigenlijk is dat iemand, die zichzelf bij haar uitnodigde. “Ik ben alleen, jij bent volgens mij ook alleen. Zal ik naar je toe komen? Of jij komt bij mij, dat kan in principe ook.” In principe, wat bedoelt ze daarmee? Eigenlijk niet, maar als het moet… De hopeloosheid druipt er van af en daar heeft ze al helemaal geen zin in. Wat als je niets meer te praten hebt? Of als ik lekker een boek wil lezen, maar mevrouw wil absoluut een oudejaarsconference kijken? En dan moet je waarschijnlijk ook nog van die vieze plakkerige oliebollen en appelflappen kopen.

Morgen moet ze nog één dag werken. De laatste dag van dit jaar. Volgend jaar gaat ze de boel anders aanpakken. Ze loopt naar de kast. Morgen zal zij nog een laatste keer de met Swarovski-steentjes afgezette jurk aantrekken. Een vol Gelredome zal met haar meezingen. Ze neemt een flinke slok van haar glas port en begint aan haar stemoefeningen.

 image

Advertenties

2 reacties op ‘Liever alleen

  1. Marjolein december 27, 2015 / 3:01 pm

    Goed geschreven weer. Voel me bijna schuldig omdat ik inderdaad ook van die foto’s op facebook zet in combinatie met het woord gezelligheid! Ben zelfs gaan googelen om te kijken of er echt iemand morgen optreedt in het Gelredom!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s