WC papier

Over toiletbezoek en taferelen in en rond de toiletten op school zou je een boek kunnen schrijven. Wellicht is dat niet eens zo’n slecht idee, aangezien menigeen van poep en pies verhalen houdt. De dagelijkse praktijk is meestal minder lollig.

Ooit werkte ik op een school waar er nog pispotten aan de muur hingen. Uiteraard alleen voor de jongens. Bij de bouw was de school nog een Lagere School en er zaten nog geen kleuters in. Later kwamen die wel in de school en naarmate de schoolpopulatie groeide en de hele etage beneden al uit kleutergroepen bestond, gingen er twee kleutergroepen naar boven. De klaslokalen werden aangepast.

Op een dag komt Nouredin naar me toe. Hij vraagt of hij naar het toilet mag. Ik vertel hem dat we daar een ketting voor hebben en dat hij dat niet hoeft te vragen. We zijn een Montessori school, daar doe je zoveel mogelijk zelf. Toestemming van de juf om te plassen is niet nodig. Aan de deur hangen twee felgekleurde kettingen van houten kralen, die de kinderen omdoen als ze naar de wc gaan. Is er geen ketting, dan is de wc bezet. De ketting hangt al om zijn nek, zie ik nu. “Ja juf, maar het gaat niet.” “Wat gaat niet”, vraag ik nu een tikje bezorgd. “Ik kan niet…de wc…niet goed. Kom.” Dat lijkt mij ook het best. Ik ga met hem mee naar de ‘jongens wc’. Daar zie ik in de pisbak een enorme drol liggen en flink wat wc-papier. Ik weet het al. Amina is net nieuw op school en is zojuist naar het toilet gegaan. Ze heeft flink moeten klimmen om erop te komen. Ook de koude stenen rand zal niet zo comfortabel hebben gezeten, maar het is haar klaarblijkelijk gelukt. Aangezien ik ook niet goed op de hoogte ben van hoe zo’n pisbak verder in elkaar steekt, trek ik door, in de hoop dat alles netjes wegspoelt en het probleem is opgelost.

“Dat spoelen we gewoon even weg,” zeg ik tegen Nouredin. Hij trekt een vies gezicht en ik probeer zo neutraal mogelijk te kijken, maar eigenlijk zou ik net zo willen kijken. Ik druk op de knop en een lading water laat de boel in het rond zweven en dan zie ik het kleine afvoergaatje onderin. Intussen komt het water en al wat daarin drijft gevaarlijk dicht bij de rand en ik raak lichtelijk in paniek als het dreigt te overstromen. Nouredin staat nu te trappelen en gilt van de spanning. Gelukkig stopt de waterstroom net voordat het over de rand gaat. Ik besluit deze wc op slot te doen. Ik steek een munt in het plastic gleufje van het slot en draai het bijna dolgedraaide slot dicht. Het duurt weken voordat er eindelijk iemand komt om de boel te ontstoppen.

Ik heb geleerd om voortaan eerst aan kleuters uit te leggen hoe je naar de wc gaat. En dat er een speciale ‘jongens wc’ is, waar alleen in geplast mag worden. Dit was 17 jaar geleden.

Sinds twee maanden werk ik op de Kernschool in Zaandam. Ook daar zijn de wc’s al meermalen verstopt geweest. Gelukkig duurt het niet zo lang voordat die weer worden ontstopt. Aangezien verstopping zo veel voorkomt, kregen de kinderen deze week een brief mee. Of de ouders thuis het wc gedrag willen bespreken en dat vanaf volgende maand de kinderen eigen wc rollen moeten meenemen, want de kosten rijzen de pan uit. Daar zitten ze vrijdag, met hun rollen papier, die door de leerkrachten ook nog eens om hun nek worden gehangen. Ook de leerkrachten hebben een rol om. Er komt zelfs iemand in de klas om te vertellen dat je niet meer dan twee velletjes tegelijk mag gebruiken.

Na een uur worden de kinderen in de hal verzameld. Om de hal op de eerste verdieping is een balustrade en alle kinderen met rol, mogen op de eerste etage langs de balustrades staan. De directeur onthult dat het 1 april is en dat dat een dag is waarop men grapjes uithaalt. De meeste van onze leerlingen (allen nieuwkomers) kennen dit niet. Even is er verbazing, maar als er wordt gezegd dat we  nu iets leuks gaan doen en de eerste rol papier door de lucht vliegt, begrijpen ze het. Dit is leuk. Binnen tien minuten is de hele hal bezaaid met wc papier en rennen er kinderen met armen vol verzameld papier weer de trap op om het weer over de balustrade te kieperen. We vieren een feestje.

wp-1459713032195.jpg

Opruimen gaat met een zelfde enthousiasme. Binnen een mum van tijd kun je niet meer zien dat de grond bezaaid was geweest met papier. Iedereen gaat lachend naar de klas terug. Een meisje steekt haar eigen rol wc papier weer netjes terug in haar tas.
De komende week hebben zij thuis lekker luxe wc papier.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s