Proefjes

wp-1461269927103.jpg

Deze week hebben we techniekweek. De kinderen gaan in gemengde groepen drie klassen langs en doen zo alle onderdelen. Vandaag zijn lucht, licht en chemische reacties aan de beurt.

Ik doe de chemische reacties. We houden het simpel. Met deze kinderen (nieuwkomers) is het lastig om dingen uit te leggen in taal. Ik zet een filmpje op “Waarom is schuim wit?” Na de uitleg van wat we net gezien hebben, gaan wij aan de slag. Omdat mijn collega en ik ons vergist hebben in de hoeveelheden, doen we de eerste proef klassikaal. Daarna mogen ze zelf met rode kool, water en azijn in de weer.
Ik laat ze afwasmiddel zien en ruiken. Ze zien, ruiken en proeven azijn. De een vindt het lekker, de ander doet of ze stikt. Ik laat ze een zakje bakpoeder zien. Ze herkennen alles van thuis en we benoemen de woorden nog eens. Bakpoeder, dat doe je in cake of brood als je gaat bakken. Dan gaat het rijzen. Dat betekent dat het omhoog komt, er komen kleine luchtbellen in. Voor de allernieuwste kinderen wordt een en ander vertaald door de kinderen die het begrijpen.

In een glas heb ik bakpoeder, in het andere heb ik een laagje afwasmiddel en verder is het glas half gevuld met azijn. Voorspellen: ‘Wat gebeurt er als ik dit bij het bakpoeder schenk?’

‘Het wordt wit’

‘Gaat hele erge stinken’

‘Juf, ik weet, gaat woeszj.’ Zijn handen gaan omhoog met een groots gebaar en weer omlaag alsof het glas overstroomt. Ik vraag: ‘Waarom denk je dat?’ Het is de laatste groep van de ochtend en ik vermoed dat hij het heeft gehoord van een kind dat al bij een van de eerdere sessies was.
Het is een slim jochie, dat heb ik al vaker gemerkt, hij zit in mijn stamgoep en is nu zo’n 3 maanden op school. Hij zegt: ‘Ik denk. Die (wijst naar bakpoeder) met cake zo maken (handen gaan omhoog), dan bij dat ook zo maken (weer die handjes).’

Alle antwoorden zijn uiteraard goed, want het gaat over wat je denkt dat er gebeurt. Ik prijs ze allemaal voor het meedenken. Dan is het moment aangebroken. Ik schenk de azijn bij het bakpoeder en houdt de glazen in de lucht. Het gaat schuimen en ik moet het glas al snel neerzetten vanwege de overstroming. Het jochie dat het goed had voorspeld, springt op van zijn stoel en begint juichend rondjes te springen. ‘Ik gewonnen!’ roept hij er opgewonden bij.

En nu moet ik gaan vertellen, dat het geen wedstrijd is. Dat doe ik niet. Ik glimlach. Gewonnen betekent misschien gewoon: ‘Ik had het goed.’

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s