De bretels

Elke ochtend krijgen mijn leerlingen woordenschatles. We beginnen met een powerpoint. Plaatjes en woorden, die altijd met het lidwoord erbij geschreven staan. Die leg ik dan uit en als we de powerpoint nog een keer herhalen dan zeggen zij me na, maken we zinnen of spelen het na als het om begrippen gaat. In de klas staat ook een tafel waar zoveel mogelijk echte spullen liggen van de woorden die aan bod komen, met naamplaatjes erbij. Vandaag komt ‘de bretels’ aan bod. Er komt een plaatje voorbij met een tekening van een man met een te grote broek aan met bretels.

Als ik de kinderen het plaatje laat zien, kijken ze neutraal. Het zal wel. ‘De bretels’ zeg ik ‘heb je aan om je broek omhoog te houden. Sommige mensen hebben een riem. (Ik laat mijn riem zien). Die zorgt ervoor dat je broek niet afzakt.’ Gelach. Ik wijs op de bretels. ‘Maar waarom die man zo grote broek?’ vraagt een van de leerlingen. Ze vindt het maar raar. Ik pak de echte bretels van de showtafel en ik vraag een van de kinderen om naar voren te komen. Ik kies een jongetje met een joggingbroek die leuk kleurt bij de bretels en maak de bretels vast aan zijn broek. Nog steeds geen spoor van herkenning bij de kinderen. ‘Waarom juf? Zijn broek niet groot.’

Het is mij duidelijk dat ze blijven steken bij het plaatje waar de broek van de man te groot is. Ik vraag een ander kind om te komen. Hij draagt een beige spijkerbroek. Ik vraag of zijn broek te groot is? Nee. Ik doe de bretels aan zijn broek en zeg: ‘Mensen vinden het er mooi uitzien. Ook bij een gewone broek.’ Nu kijken ze me aan of ik langzaam gek aan het worden ben.

Ineens weet ik het. Het was nog niet zo lang geleden in de mode en misschien nog steeds. Dan doe ik de bretels van zijn armen af en hang ze naar beneden langs zijn broek. Nu is er reactie in de klas. Iedereen reageert met kreetjes, lachen of ‘ja’. De jongen met de grootste mond, die de hele dag zijn haar goed aan het doen is, schreeuwt nu: ‘Ja juf, die is echt hele mooie!!’

Er is dus een generatie kinderen, die de bretels wel kennen van de slierten langs je broek, maar die niet weten dat deze oorspronkelijk over je schouders horen te zitten en bedoeld zijn om je broek op te houden.

De volgende dag vraag ik nog eens naar ‘de bretels’. ‘Die bij te grote broek aandoen. Is gek. Ik broek aandoen die goed is, niet te groot’, antwoordt een meisje uit de groep. Ik vraag me af wanneer ik de uitdrukking ‘daar zakt mijn broek van af’ zal aanbieden.

Advertenties

4 reacties op ‘De bretels

  1. Ximaar mei 28, 2016 / 12:47 pm

    Nee, dan hebben ze meer aan de woorden databundel en personal drone. 😉

    Uit ervaring weet ik dat je dit soort exotische woorden niet hoeft te leren, net als beurtbalkje. Een jaar of 20 geleden fietste ik naar Athene en mijn wielrenbroek begon daar van af te zakken. Ik liep een winkel in. Deed met beide duimen de beweging dat ik bretels naar voren trok liet ze los en zei; “toing”. Binnen enkele secondes pakte de man van onder de toonbank een doosje met bretels, die ik nog immer heb maar inmiddels nooit meer gebruik. Bij de huidige fietsbroeken zitten er al bretels aan.

    Bretels zijn vooral functioneel voor mannen met een te grote bierbuik. De riem komt er dan onder te zitten en ook een broek van de juiste maat wordt zo door de buik/maag naar beneden gedrukt. Met bretels blijft ie wel zitten. Verder is het het belangrijkste kledingstuk voor een clown.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s