Mario

Het is half mei. De ochtend begint met het begroeten van de kinderen. Ze weten welke taak ze hebben en gaan aan de slag. Computers aan, dagkaarten verwisselen, de plant water geven. Als iedereen klaar is, maken we een kring en beginnen met welke dag het vandaag is. Meer dan de helft van de kinderen steekt een vinger op. Als ik een kind kies raadt hij: ‘dinsdag’.
‘Nee, het is geen dinsdag. Misschien weet Farid het.’ Farid is de jongste en het bijdehandst.
Farid: ‘Donderdag’
‘Goed. Welke dag is het dan morgen?’ vraag ik. Mario steekt zijn vinger nogal dringend op en ik knik.
‘Mijn laatste dag’
‘Hoe bedoel je? Je laatste dag? Ga je met vakantie?’
‘Nee, ik…naar Italië.’
‘Nee toch? Ik weet er niets van. Voor even of voor altijd?’
‘Weet niet. Blijven daar.’

Dit lieve kind, altijd zo kalm, heeft nu een wat zenuwachtige blik in zijn ogen.
Hij doet meestal gewoon wat hij moet doen, maar maakt geen gelukkige indruk. Alsof hij er niet echt bij is. Als je hem niet in de gaten houdt, kan hij zomaar de hele dag stilletjes aanwezig zijn, zonder iets te doen. Hij komt minder tot leren dan de andere kinderen. De taal leren kost hem veel moeite. Hij is nog moeilijk in staat om zichzelf verstaanbaar te maken.

‘Komt mama dat nog wel vertellen op school?’
‘Ja, morgen praten.’ Ik zou vanmiddag een gesprek over de voortgang op school hebben met zijn ‘ouders’.
Ik vermoed dat ze uit elkaar gaan, maar dat is nergens op gebaseerd.

Diezelfde middag komen moeder en haar Nederlandse vriend praten op school. Zij gaat terug naar Italië, want ze kan moeilijk wennen in Nederland. Mario gaat dan naar zijn oude school en komt weer in zijn voormalige klas. Dat is voor mij een grote opluchting en ik zie aan hem dat hij blij is dat ze weer terug gaan. De nervositeit vanochtend kwam van het moeten mededelen van zijn vertrek.
De man van zijn moeder heeft een bedrijf in Nederland. Hij vertelt dat hij zijn bedrijf ook in Italië wil gaan opzetten. Niets in zijn doen en laten verraad enige affectie naar zijn vriendin of Mario. Hij vertelt dat hij ze morgen naar Italië rijdt en dan zelf weer terug komt. Als moeder en Mario even naar de winkel gaan en hij nog even blijft, spreek ik mijn vermoeden uit.
‘Toen hij vanochtend vertelde dat hij terugging, dacht ik even dat jullie uit elkaar gingen, maar je gaat dus uiteindelijk daar wonen en werken.’
‘Nou nee hoor, dat is nog niet zeker. Het is gewoon helemaal niet makkelijk om een relatie te hebben. Een relatie met iemand die geen Nederlandse is, bedoel ik.’ Hij kijkt samenzweerderig alsof hij me een geheim toevertrouwt.

En daarmee is mijn vermoeden zo’n beetje bevestigd. Deze man brengt vrouw en kind morgen terug naar waar  hij ze heeft gevonden en is helemaal niet van plan om zijn bedrijf in Italië te beginnen. Alleen weten zij het nog niet.

De volgende ochtend maken alle kinderen een tekening voor Mario en Mario maakt een tekening voor de klas. Die hangen we op het bord. Hij is dolblij met elke tekening en we maken er een boekje van. Hij deelt koekjes uit en we drinken thee.
Aan het eind van de middag worden er handen en knuffels gegeven.

Voor de vakantie ruimen we de klas op. Alle tekeningen die nog ergens hangen worden eraf gehaald en uitgedeeld. Papieren waar geen naam op staat, moeten in de papierbak. De laatste dag kijk ik op het bord waar de tekening hing. Een lege plek. Iemand heeft ‘m opgeruimd en in de papierbak gegooid. Even gaan mijn gedachten terug naar het stille kind. Hoe zou het zijn met Mario?

Advertenties

2 reacties op ‘Mario

    • Esther Mikkers augustus 5, 2016 / 11:30 am

      Ik zal aan je denken. Graag. Nu met het prentenboek bezig. Weinig tekst. Cadeauboekje of zo.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s