Ongewenst slaapkamerbezoek

We liggen net een uurtje te slapen als ik wakker wordt van een geluid dat mij verontrust. Gekras, getrippel. Geluid alsof er een plastic zakje over de grond wordt geschoven. Ik wil dat het weggaat en even is het stil. Pff… misschien is het niet waar en is onze gast weer vertrokken. Maar nee, daar is het geluid weer. Ik weet dat als ik het licht aandoe, mijn vriendin wakker wordt en dat zij op zijn zachtst gezegd niet van muizen houdt. Tot nu toe hebben wij ze nog nooit in onze slaapkamer gehoord.

Ik doe het licht aan. Zo kan ik niet slapen. Naast mij hoor ik een gespannen: ‘Wat is er?’
‘Muizen.’
‘Ik hoorde ook al wat.’

Stoer stap ik het bed uit. Ik trek wat aan en doe wat aan mijn voeten, want te bloot met vreemden in de slaapkamer voelt niet lekker. Zodra ik achter het bed sta om te luisteren of ik onze ongewenste gast nog hoor, zien wij hem opeens rennen. Ik schreeuw, zij schreeuwt ook. Daarna krijg ik meteen de slappe lach om ons. Hij is eerst naar een hoek gerend, daarna onder ons bed door en nu zit ‘ie onder het kastje.

Wat nu? Slapen is geen optie. Ik zet twee deuren open. Een zit naast het kastje waaronder hij zit en de deur naar de gang, ietsje verder. Dan opeens rent hij weer in paniek terug onder het bed door, langs de kledingkast, onder een laag tafeltje blijft hij zitten. Te donker om onder te kijken. Te eng ook. Het slaat nergens op. Zo’n klein diertje, volledig in paniek nu en wij staan elke keer te gillen als hij gaat rennen.

We besluiten een stok te pakken. Hij moet de kamer uit gejaagd worden. Het duurt lang. We zien hem niet meer. Vriendin moet naar de wc, maar durft het bed niet af. Ze is dapper. Ze trekt sloffen aan en staat naast het bed. Dan opeens rent het muisje met gestrekte achterpootjes een klein stukje richting deur.

Ik:’Whoe, ik zie ‘m.’ Hups, daar zit ze weer op het bed en roept: ‘Waar?! Je moet zeggen waar! Zeg nou waar!’ Maar ik krijg er bijna niets tussen. Bovendien ben ik ook geschrokken. ‘Onder dat torentje.’ Terwijl ik het zeg, rent het beestje de gang in, de hoek om. Weer gillen we, al is het nu minder hard.
Naar de wc gaan betekent dat je door dezelfde deur moet naar de gang. Ik doe een inspectie en zie niets. Waarschijnlijk heeft hij zich in de badkamer verschanst. Vriendin gaat toch plassen en verplaatst zich als een bliksemflits door de gang. Dan barricadeer ik de kieren onder de deuren met grote, zware badhanddoeken.

Daarna moeten we echt weer slapen. Hoe doe je dat? Nou heel stil liggen en elk geluidje uitchecken. Als ik een keer op mijn hoofd krab, schrikt zij zich rot. Als zij zich omdraait, schrik ik. We worden nog een stuk of tien keer wakker, maar de laatste uurtjes is het rustig.

Nu is het weer avond. Er liep een muis net door onze woonkamer, richting de deur naar de gang. Ik heb de slaapkamerdeuren weer gebarricadeerd. Straks moeten we weer slapen.
Ik hoop maar dat de muis vannacht een ander plekje uitkiest om te spelen.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s