Hoop, liefde en aan de slag.

Ze komen samen aanlopen, moeder en Lina. Ik ben sinds een paar weken de juf van de groep van de dochter. Het is een schat, maar het leren is nog moeilijk. Ze heeft bijna geen onderwijs gehad en is al negen. Moeder spreekt geen enkele taal dan haar moedertaal en die beheers ik weer niet.

Haar gezicht spreekt echter voor haar. De eerste dagen kijkt ze een beetje argwanend en lacht beleefd vriendelijk wanneer ik haar een hand geef en me voorstel. Haar dochter wordt een paar keer liefdevol over haar haar gestreken voordat ze de klas in gaat. Na een paar dagen is het anders. Ik denk dat Lina positief praat over mij, want als ze me ziet knikt ze en lacht ze net zo lief als haar dochter.

Lina besluit na een week dat alleen een hand bij het weggaan niet genoeg is en komt een knuffel halen ter afscheid. Niet elke dag, maar af en toe. Soms ook als ze de klas binnenkomt bij wijze van begroeting. Moeder er ik knikken naar elkaar en vaak komt moeder even binnen om me een hand te geven. We praten niet.

De laatste week, wanneer ze samen aankomen, licht moeders gezicht op als ze mij ziet. Ik krijg een lach vol vertrouwen, verwachting en hoop dat door mij de toekomst van haar dochter veilig gesteld is. Tenminste, zo voel ik dat.

Ik weet niet hoeveel ik van de verwachting waar kan maken, maar ik weet dat ik er vandaag ook weer alles aan zal doen. Aan de slag.

Advertenties

5 reacties op ‘Hoop, liefde en aan de slag.

  1. safealove december 9, 2016 / 8:26 am

    Mooi! Misschien beteken je wel veel meer voor hen dan jij ooit beseffen zou..
    Fijn dat het ijs langzaam is gesmolten.

    Like

  2. Martha december 11, 2016 / 8:12 pm

    ik vind het echt mooi werk dat je doet en ik vind het ook altijd mooi hoe je het schrijft en verwoord! Ik had eerst echt heul veel vooroordelen over scholen met vluchtelingen enzo maar eigenlijk ben ik daar door jou echt wat neutraler en positiever in geworden

    Liked by 1 persoon

    • Esther Mikkers december 11, 2016 / 8:16 pm

      Dat is misschien wel het mooiste compliment dat ik kan krijgen. Bedankt. Maar eh… wat voor vooroordelen had je dan?

      Liked by 1 persoon

      • Martha december 11, 2016 / 9:10 pm

        dat er veel agressie en geweld zou zijn op zulke scholen, niet alleen bij de kinderen, maar ook bij de ouders. Dat het heel moeilijk zou zijn om ouders en kinderen te bereiken omdat ze eigenlijk niet zouden willen, dat ze niet echt open zouden staan voor (het leren van) de Nederlandse cultuur. Dat soort dingen, ik schaam me stiekem wel een beetje voor de vooroordelen hoor, is helemaal niet zo dat ik racistisch ben ofzo echt niet, en wanneer er oorlog is enzo vind ik het ook heel belangrijk dat mensen worden geholpen en ik stem ook altijd hartstikke links enzo maar ik weet niet ik had toch zulk soort ideeën, ik dacht ook echt dat het helemaal niet leuk zou zijn op een plek als die te werken, maar door jou blogs heb ik echt een heel ander beeld gekregen.

        Like

        • Esther Mikkers december 11, 2016 / 10:00 pm

          Wat ontzettend eerlijk van je. Natuurlijk is er soms wel agressie. Je hebt toch te maken met getraumatiseerde kinderen. En soms ook kinderen waar iets mee is, maar natuurlijk nog niet onderzocht. Mijn school heeft alleen statushouders en kinderen van migranten uit de EU. Polen, Bulgaren etc. Maar ouders zijn bijna allemaal zeer aardig, hoopvol en dankbaar voor wat wij doen voor hun kinderen. Dat maak je op een normale school niet mee.

          Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s