Zombie

Station Rotterdam.

Ik loop op een groepje mannen af, omdat er een conducteur bij staat. Hij probeert te praten met een jongen die wezenloos naar de joint staart, die hij tussen zijn vingers beweegt. Als beiden stil zijn, onderbreek ik hen en ik vraag of ik de trein gewoon in kan.  De trein ziet er namelijk anders uit, komt uit Brussel en soms moet je dan bijbetalen. Na wat grappen van de conducteur over dat hij best een extraatje kan gebruiken, blijkt dat deze trein voor mij toegankelijk is.

Dan praat hij weer verder met de jongen. De jongen noemt Arnhem en Roosendaal. De conducteur komt er achter dat hij op Roosendaal al had moeten overstappen. Ik kan het gesprek van binnen uit volgen en als zij instappen nog beter. Het is meer een monoloog, want de jongen zegt weinig terug. ‘We zijn al lang voorbij Roosendaal’, zegt hij op duidelijke toon tegen de jongen. Volgens de conducteur kan hij nu het best mee naar Schiphol en daar oversteken op een trein naar Arnhem. Hij zal de jongen dan wel wijzen waar hij moet zijn.

‘Gaat het wel goed met je?’ vraag de conducteur.
‘Eh…ja’, mompelt de jongen.
‘Weet je het zeker? Want ik vind van niet.’
‘Oh.’
‘Nee, je ziet er meer uit als een zombie.’ Geen antwoord. Er gaat een golf van verbazing door de coupé en er ontstaat het daarbij horende ongemakkelijk gegiechel.
‘Maar als jij vind dat het goed gaat. Ik denk van niet. Had je ook bagage bij je?’ Onverstaanbaar gemompel.
‘Een tas! Had je ook een tas bij je of zoiets?’
‘Hmm, ja,’ gromt de jongen.
‘Dan moet je daar bij blijven. Anders is ‘ie weg. Je moet bij je tas gaan zitten, snap je?’

Dan loopt de jongen langs alle bankjes. Hij kijkt, maar lijkt niet veel te zien. Daarna volgt de conducteur. Een kwartier later komt de jongen weer voorbij. Nog steeds van de wereld, op zoek naar zijn tas misschien. Hij stopt bij de deur waar hij naar binnenkwam en gaat na een tijdje weer dezelfde weg terug tussen de bankjes door van onze coupé. Af en toe moet hij zich vasthouden om niet om te vallen in de bewegende trein. Met starende blik, geen contact makend met de mensen om hem heen.

Ik ben uitgestapt op Schiphol en heb de jongen niet meer gezien. Of hij zijn tas of zijn thuis weer gevonden heeft is me ook niet bekend. Ik hoop het. Misschien had ik iets moeten doen, maar je niet met elkaar bemoeien zit er diep ingesleten.

Advertenties

2 reacties op ‘Zombie

  1. Villasappho mei 6, 2017 / 2:08 pm

    Half van de wereld door de rotzooi die hij vast heeft heb er weinig melij voor over. Wel enorm veel respect voor die conducteur, wat een geduld.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s